در سال‌های اخیر با رشد و توسعه فناوری‌های مبتنی بر وب و ارتقا ظرفیت شبکه‌های تعاملی در محیط اینترنت، شاهد گرایش عمومی به سوی شبکه‌های اجتماعی بوده‌ایم. توسعه شبکه‌های اجتماعی به عنوان یک مقوله جدید فناورانه و به عنوان یک زیرساخت ارتباطی و تعاملی که منجر به حضور و فعالیت عمومی در آنها می‌شود علاوه بر مزیت‌ها و فرصت‌های بسیاری که ایجاد می کنند طبیعتا با خود چالش‌ها و مسائلی نو به همراه دارند که بهترین شیوه و روش برای مواجهه با این چالش‌ها در گام اول شناخت و تحلیل تهدیدها و فرصت‌های حاصل از آنهاست.

نکته بارز و ناگزیر آن است که چه بخواهیم و چه نخواهیم دنیای شبکه های اجتماعی روز به روز گسترده‌تر و متنوع‌تر و از همه مهمتر کاربردی‌تر و تخصصی‌تر می شود و این ما هستیم که باید خود را برای بهره گیری از مزیت‌های بی‌شمار آنها آماده کنیم.

مقوله آموزش به عنوان یک مفهوم چند بعدی است که در حوزه اجتماعی بسیار پرکاربرد و موثر است، این تاثیر زمانی نمایان تر می شود که بدانیم امروزه شبکه های اجتماعی به عنوان یکی از بسترهای مهم توسعه آموزش‌های گروهی و همچنین فرهنگ‌سازی مورد استفاده قرار می گیرند و بسیاری از دولت‌ها و شرکت‌ها برای انتقال اطلاعات و هدایت مردم به مشارکت در مقوله‌های اجتماعی از این بستر استفاده می کنند.

از دلایل پذیرش اجتماعی بالای آموزش در شبکه‌های اجتماعی می توان به کوتاه بودن پیام‌ها و همچنین قابلیت های چند رسانه‌ای شبکه‌های اجتماعی اشاره کرد اما نکته مهم در پذیرش آموزش‌های اجتماعی در این شبکه‌ها این است که بسیاری از اوقات مفاهیم و مطالب از طریق دوستان و آشنایان به مخاطب منتقل می‌شود و به همین دلیل او در برابر پذیرش آموزش ضمن اینکه مقاومتی نشان نمی دهد حتی از آن استقبال هم می کند و حتی ممکن است خود عاملی برای نشر آن محتوای آموزشی باشد.

با این تفاسیر به نظر می رسد ذات و ماهیت شبکه‌های اجتماعی چیزی جدا از دنیای واقعی انسانی نیست که به واسطه فناوری ها و امکانات نرم افزاری زمینه ارتباط سریع‌تر و راحت‌تر انسان‌های را باعث می شود و همانند جامعه و دنیای واقعی ممکن است با چالش ها و مشکلات و خوبی هایی نیز همراه باشد و این هنر و توانمندی متخصصان و مدیران و تصمیم گیران است که این بستر های مفید را در راستای اهداف کلان اجتماعی مورد استفاده قرار دهند که خوب یکی از بارزترین این حوزه‌ها، آموزش است که در صورت ورود برنامه‌ریزی شده سازمان‌ها، نهاد‌ها و شخصیت‌های علمی و فرهنگی می توان کارایی این شبکه‌های اجتماعی را صد چندان کرد.